อยากจะลืม ใครซักคน เมื่อหยาดฝนพร่างพรหมพริ้วมา
สายน้ำที่ร่วงหล่น ปนเคล้าหยาดน้ำตา
กลับไปคิดถึงครา แรกที่เราพบกัน

มรสุมที่หาดสีทอง นำเราสองให้ปองรักกัน
ฟ้าคำรามเธอกลัว ตัวของเราหนาวสั่น
สื่อดวงตาสัมพันธ์ อบอุ่นพลันสองเรา

ความ รักเราเคยสดชื่น แล้วใยแปรเป็นอื่น
เหลือเพียงความขื่นขม ระทมเมื่อลมพายุพาฝนมา
เธอไม่ยอม บอกเหตุผลใดๆ ปล่อยฉันไว้กลางฝน

ความ รักเราเคยสดชื่น แล้วใยแปรเป็นอื่น
เหลือเพียงความขื่นขม ระทมเมื่อลมพายุพาฝนมา
เธอไม่ยอม บอกเหตุผลใดๆ ปล่อยฉันไว้กลางฝน

มาบัดนี้ ยามฟ้าสีหม่น ราวกับดลให้ตรมฤทัย
รู้เป็นเพียงอากาศ แต่ไม่อาจห้ามใจ
อยากมีเธอชิดใกล้ แต่เธอคงไม่คืน [ ที่เธอลาฉันไป ]
แต่เธอคงไม่คืน [ ที่เธอลาฉันไป ]
ที่เธอลาฉันไป…